Matrixborden op de Bonkevaart. Bah!

Als rijdend lid van de Vereniging De Friesche Elfsteden ben ik uiteraard zeer bedroefd dat de tocht niet doorgaat. Maar blij ben ik wel dat ik nu niet de matrixborden hoef te zien die de TU Delft  langs de Bonkevaart wilde plaatsen. Daarop zou vermeld worden dat de schaatsers die het presteerden om over de finish te komen vooral niet moesten vergeten om uit te checken. Dan zouden ze alles voor niets hebben gedaan en niet het zo mooie Kruisje in ontvangst kunnen nemen. De studenten hebben namelijk een systeem bedacht, nee ze hebben er zelfs koortsachtig aan gewerkt, waarmee Elfstedenrijders eenvoudig en snel kunnen ‘stempelen’ met een speciaal pasje dat contactloos communiceert met digitale poortjes op de stempellocaties.

Matrixborden op de Bonkevaart, je moet er toch niet aan denken. Kom je half dood op de finish af, en dan zie je een matrixbord waarop staat dat je moet uitchecken. Alsof je op een snelweg in de Randstad rijdt. Contactloos communiceren met een paal. Wat een abjecte onzin. Wat de TU Delft zich niet realiseert, is dat voor rijders het stempelen in de Tocht der Tochten ongeveer net zo belangrijk is als het ijs in de sloten en meren zelf. Het hoort er gewoon bij, het is een traditie waar je met je handen af moet blijven. Het is voor elke rijder, zeker een toerrijder steeds weer een overwinning om bij een stempelpost te arriveren om daar weer zo’n prachtig stempeltje van inkt te krijgen. Elk stempeltje betekent dichter bij Barthlehiem en  de Bonkevaart. De stempelkaart is voor elke rijder tijdens de tocht heilig. Die mag je niet verliezen, die bewaar je op een plek waar je hem niet kunt verliezen. Af en voel je of de kaart er nog is. Contactloos stempelen, jak. De tocht moet blijven zoals deze is, ook voor de kijkers thuis voor de tv. Prachtig altijd weer die beelden van aanstormende wedstrijdrijders bij een stempelpost. Ondenkbaar dat die beelden er niet meer zouden zijn. Chaos op zijn mooist, het moet blijven.

“Het is 2012. Zelfs een traditioneel instituut als de Elfstedentocht moet met z’n tijd mee”, legt universiteitsmedewerker Timo ten Hoeven uit. “Op deze manier bevorder je de doorstroming op de knelpunten en verhogen we de nauwkeurigheid van de individuele routeregistratie. In het verleden misten zelfs winnaars als Reinier Paping en Evert van Benthem diverse stempels op hun kaart.”  Aldus de TU Delft. Helemaal fout. De Elfstedentocht moet juist niet met zijn tijd meegaan.  Ook niet omdat het in het verleden een paar keer mis is gegaan met het stempelen. Reinier Paping heeft alleen zijn laatste stempel gemist toen hij over de finish ging, En bij Van Benthem is het niet zeker dat er een stempel miste, omdat er een aantal stempels over elkaar zijn gekomen. Piet Kleine miste in 1997 bij Hindelopen een post en verloor daarmee zijn vijfde plaats in de wedstrijd. Het stempelen moet blijven. De traditie moet blijven.

Weg moeten: matrixborden op het ijs en contactloos stempelen. Een digitale BAH!

Auteur:
Leo Klaver