Verdienste van het internet

‘Ofschoon mijn naam U onbekend zal zijn, verstout ik mij U lastig te vallen met een vraag. Ik ben doctoraalstudent Nederlandse Letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam en bereid mij momenteel voor op het schrijven van een doctoraalscriptie over het leven en werk van de jonggestorven schrijver Gerard van den Hoek (1892-1916).’

Zo begint een brief gedateerd 11 maart 1986, die ik aantrof in het boek ’Het kostelijk leven’ van deze zo jonggestorven schrijver. Dat boek behoorde ooit toe aan Piet Spigt, aan wie de brief ook was gericht. Piet Spigt heb ik niet persoonlijk gekend, want al twintig jaar dood. Hij was een groot vrijdenker, voorman van het Humanistisch Verbond en Multatulikenner. En bovenal de vader van mijn geliefde.

Piet Spigt heeft ooit in 1975 een artikel over Gerard van den Hoek geschreven en de briefschrijver vroeg wat meer gedetailleerde informatie. Op een of andere manier werd ik geraakt door de brief. Niet in de laatste plaats door de het taalgebruik en de zorgvuldigheid waarmee hij is geschreven.

Ik ging googlen op de naam van de briefschrijver, Marcel van den Boogert. Hij blijkt inderdaad te zijn afgestudeerd op Gerard van den Hoek. Tegenwoordig is hij eindredacteur van het tijdschrift Nexus (www.nexus-instituut.nl).

We hebben even per e-mail met elkaar gecorrespondeerd en ik heb hem de originele brief toegestuurd. Een herinnering uit een grijs verleden. Ik zal waarschijnlijk nooit meer contact hebben met Marcel. Hij is een toevallige passant in mijn leven. Maar toch zal ik dit kortstondige contact niet licht vergeten.

Het is allemaal zo oud en ouderwets: een getypte brief in een vergeeld boekje. Maar het is tegelijkertijd ook zo modern: even googlen en de schrijver van de brief en de eigenaar van het boek krijgen een gestalte, worden zichtbaar. Dat is toch maar mooi de verdienste van het internet.

Auteur:
Cok de Zwart